شعري  از  برادر عبدالواحد  رحمت الله عليه 


بخل و حسد


بَر زَبان آرَم أَوَل نام خُدا
بَعد بَر نام رَسُولَش مُصطَفا
چَند کَلام دارَم سُخَن تُو گُوش کُن
شَربَتی اَز دَست ساقی نُوش کُن
اَز بَخیلی وُحَسادت دُور شُو
چُون خُوَر (۱) أَندَر سَماء (۲) پُر نُور شُو
تُو مَکُن بَر کاخ نِشینان را نِگاه
شِیب دَستان بین بُکُن حَمدِ اِله
می‌کُنَد سَنگین بار تُو حَسَد
نِعمَتَت فاسِد کُنَد أَندَر جَسَد
هَم کُنَد فاسِد وُهَم گَردَد حَرام (۳)
این بُوَد سُود حَسَد أی بانِظام
بُخل وبُغض أَصلاً نَدارد هیچ ثَمَر
دُورَت أَندازَد زخَلاق بَشَر
گَر سَخی (۴) باشی ویا أَهل کَرَم
پیش حَق دایم تُو باشی مَحتَرَم
اَز کَرَم قَلب تُو را رُوشَن شَوَد
مَنزل دنیا و دین گلشن شَوَد
تُو بُکُن گُستَردَه خانی اَز کَرَم
حاتم ثانی (۵) تُو باشی لاجَرَم
تُو مَنِه دِل أَندَر این دارَ اْلفَنْاء
رُوز شَب بفرست دُروُد بَر مُصطَفْا
لَحظَه أی صَدبار دُرُود بادا مُدام
باد بَرآن سَید والا مَقام
مَا گنهکاریم بَدرگاه أت بَسی
غَیر حَق دیگَر نَداریم هیج کَسی
قَد تِعداد هَزار بار سِمسِمی
باد دُرُود بَر آن رَسُول هاشِمی
تُو زفَضل خُود وبَرکات رَسُول
اِلتِماس «اِبنِ اَحمَد»(۶) کُن قَبُول
«اِبنِ اَحمَد» چَند کَلامی مُختَصَر
گُفت نَمی دانَد مُفید أَست یا ضَرَر

ادامه نوشته

عالم جــــــــــــــــــــــــــــــن

 

 

            ۱- سرعت حركت و انتقال    

           2- سبقت گرفتن از انسانها در عرصه فضا

          3 - آگاهی جنیان از كار بنائي و صنعت  

          4  - توانایی بر تغییر شکل  جنيان در منازل

         ۵ - شيطان مانند خون در بدن انسان جريان دارد

 

ادامه نوشته

 عالم جن  و شياطين


ادامه نوشته

توبة




{ إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّهِ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السُّوَءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِن قَرِیبٍ فَأُوْلَئِکَ یَتُوبُ اللّهُ عَلَیْهِمْ وَکَانَ اللّهُ عَلِیماً حَکِیماً} [نساء/۱۷]

«‏بی‌گمان خداوند تنها توبه کسانی را می‌پذیرد که از روی نادانی (و سفاهت و حماقت ناشی از شدّت خشم و غلبه شهوت بر نفس) به کار زشت دست می‌یازند، سپس هرچه زودتر (پیش از مرگ، به سوی خدا)  برمی‌گردند (و از کرده‌ی خود پشیمان می‌گردند)، خداوند توبه و برگشت آنان را می‌پذیرد. و خداوند آگاه  (از مصالح بندگان و صدق نیّت توبه‌کنندگان است) و حکیم است (و از روی حکمت درگاه توبه را بر روی توبه‌کنندگان باز گذاشته است).»

و باید به این نکته مهم در قرآن کریم توجه کنیم، خداوند می‌فرماید:

{وَلَیْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السَّیِّئَاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّی تُبْتُ الآنَ وَلاَ الَّذِینَ یَمُوتُونَ وَهُمْ کُفَّارٌ أُوْلَئِکَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَاباً أَلِیماً} [نساء/۱۸]

« توبه‌ی کسانی پذیرفته نیست که مرتکب گناهان می‌گردند (و به دنبال انجام آنها مبادرت به توبه نمی‌نمایند و بر کرده خویش پشیمان نمی‌گردند) تا آن گاه که مرگ یکی از آنان فرا می‌رسد و می‌گوید: هم اینک توبه می‌کنم (و پشیمانی خویش را اعلام می‌دارم). همچنین توبه کسانی پذیرفته نیست که بر کفر می‌میرند (و جهان را کافرانه ترک می‌گویند). هم برای اینان و هم آنان عذاب دردناکی را تهیّه دیده‌ایم.»

پس با توجه به این آیه‌ی کریمه باید فهمید که توبه‌ی بدون پشیمانی پذیرفته نمی‌شود و این موضوع واقعاً نکته‌ای ظریف و قابل اهمیت است. ما باید خداوند را ناظر و شاهد بر اعمال و کردار خود بدانیم و با یاری خداوند بزرگ دست ازگناه و معصیت بکشیم.

 


دعاء رفع  اندوه  وغم


 «لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ

 رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ،

 لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَرَبُّ الأَرْضِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ».  

                                                                             (بخارى:6346).

ترجمة : 

 هيچ معبودي بحق جز خداي بزرگ و بردبار، وجود ندارد.

 هيچ معبودي بحق جز الله كه پروردگار عرش بزرگ است، وجود ندارد.

 هيچ معبودي بحق جر الله كه پروردگار آسمانها و زمين و عرش گرانبها

 است، وجود ندارد