درهايى بسوى خــــــــــــــــــــــير

بخل و حسد

پی نوشت‌ها:

• (۱) ـ خُوَر: Khuwar: ۱ ـ خورشید، آفتاب. ۲ ـ فرشته موکل بر خورشید. ۳ ـ روز یازدهم هرماه شمسی. خور: درخشنده. ۱ ـ آفتاب. ۲ ـ هرستاره ثابتی که مرکز یکی از منظومه‌های شمسی باشد.
• (۲) ـ سَماء: (آسمان) بخشی از جو یا فضای خارج از زمین است که از سطح زمین دیده می‌شود. به دلایل مختلفی امکان تعریف دقیق آن وجود ندارد. در طول روز آسمان آبی دیده می‌شود که دلیل آن پراکندگی نور خورشید است. به زبان عربی سَماء: ، (السماء) هی تسمیة للمنظر من سطح الأرض أو أی جرم کونی باتجاه الفضاء الخارجی، بالتأثیر المرئی تبدو أنها تحیط بالأرض أو الجرم الفضائی. یختلف منظر السماء من سطح الأرض حسب الوقت من اللیل أو النهار وفصل السنة.وحسب الطقس. خلال النهار السماء تظهر من الأرض زرقاء عمیقة، وعند شروق الشمس وغروبها تظهر صبغات الأحمر والأصفر والبرتقالی، وفی اللیل تبدو السماء سوداء. وتُشاهَد فی السماء أحیاناً الشمسوالسحاب والقمر، کما یمکن مشاهدة النجوم أثناء اللیل أو کسوف الشمس الکلی.
• (۳) حَرام : در لغت به معنای ناروا شدن و ممنوع کردن چیزی است، و در اصطلاح فقه اسلام، عملی است که ترک آن بر مکلَف لازم و انجامش عذاب دارد. مانند: دروغ.
• (۴) سَخی: بخشنده، کریم. حوانمرد: ج . أسخیاء.
• (۵) حاتم ثانی: حاتم:Hatem: حاتم بخشش مانند حاتم طائی، منسوب به قبیلهٔ طی، از أفراد قبیلهٔ طی: حاتم طائی بزرگ مردی در کرم و بخشش وفداکاری در عصر جاهلی. جاهلیت: ۱ ـ دوره پیش از اسلام عرب، عهد بت پرستی. حاتم طایی (به عربی: حَاتم الّطائی) فرزند عبدالله (? - ۶۰۵) م. از بزرگان عرب، مردی سخیّ و بلندنظر در دورهٔ پیش از اسلام، جوانمرد و بخشنده بود و عرب در سخا و کرم بدو مثل می‌زدند. او یکی از سخاوت‌مندترین مردان آن دوران بود که هنوز آوازه کرم و سخاوتمندیوی در تمام أمصار دنیا پیچیده‌است. نام کامل وی «حاتم بن عبد الله بن سعد بن الحشرج بن أمریء القیس»، مشهور به «حَاتم الّطائی» بود. او از قبیلهٔ طی یکی از قبائل مشهور شبه جزیره عربستان بود. همچنین وی یکی از شعراء فحول عصر جاهلیت بود، کنیهٔ وی «أباسفانه» و «أباعدی» بود. و دارای دیوان شعری مطبوع به نام «دیوان حَاتم الّطائی» می‌باشد.
• (۶) اِبنِ اَحمَد: حاجی عبدالواحد ابن احمد عبدل راستی کوخردی.

• شعر از: حاجی عبدالواحد راستی کوخردی.
• 
  
• کوخرد سرزمین شاعران