2- پوشيدن شلوار:

^{از مصيبتهايي که در سالهاي اخير به آن دچار شده‌ايم، شيوع پوشيدن شلوار در بين گروههاي متوسط زنان جامعه است. اين نوع لباس با شخصيت زن مسلمان بيگانه است و باعث ترک حيايي که راز زيبايي زن مي‌باشد، مي‌گردد!}

^{علما درباره حکم پوشيدن شلوار فتواهاي بسياري داده‌اند، براي مثال:}

^{سوال: آيا جايز است که زنان مانند مردان، شلوار بپوشند؟}

^{جواب: زن نبايد لباسهاي تنگ بپوشد، براي اينکه بدنش را مشخص مي‌کند. و اين کار فتنه برانگيز است و شلوارها غالباً تنگ هستند و اعضاء بدن را که پوشانده‌اند، نمايان مي‌سازند، همچنين شلوار پوشيدن زنان، تقليد آنها از مردان است و پيامبر –صلى الله عليه وسلم- زناني که خود را شبيه مردان مي‌کنند، لعنت کرده‌اند.}[2]

^{سوال: مد جديدي که بعد از شيوع آن در غرب، هم اکنون در بين زنان [مسلمان] رواج پيدا کرده است، پوشيدن شلوارهاي تنگ مي‌باشد که با استقبال زيادي از طرف آنها روبرو شده است، حکم اين مساله چيست؟}

^{جواب: براي زن پوشيدن چيزي که تقليد از مردان و يا تقليد از زنان کافر مي‌باشد و همچنين پوشيدن لباسهاي تنگي که اعضاي بدن او را نشان مي‌دهد و باعث جلب توجه مي‌شود، جايز نيست. و در نتيجه شلوار که تمام اين ممنوعيتها را به همراه دارد، پوشيدن آن براي او جايز نيست}[3]^.

^{و در فتواي علامه شيخ محمد بن صالح بن عثيمين –رحمه الله-: درباره اين موضوع، مساله‌اي را توضيح داده‌اند که بسياري از زنان نسبت به آن بي‌اطلاع هستند، و گفته‌اند: و حتي اگر شلوار گشاد باشد، باز هم به دليل اينکه تشخيص دادن هر کدام از پاها از يکديگر داراي وجهي از پوشيده نبودن است، [پوشيدن آن جايز نيست] و ديگر اينکه اين ترس وجود دارد که [پوشيدن شلوار گشاد] تقليد زنان از مردان باشد، به اين دليل که شلوار از لباسهاي مردانه است}[4]^.

^{آيا بعد از اين مجالي براي تفکر باقي مي‌ماند! پس هنگامي که پوشيدن شلوار به هر صورتي که باشد، و حتي اگر شلوار گشاد باشد، جايز نيست، و ديگر چه اصراري بر پوشيدن آن است؟ و چرا از ترک آن شانه خالي مي‌کنيم؟ و کسي که آن را مي‌پوشد، جز گناهان پي در پي چه چيزي به دست مي‌آورد؟ مثل گناه پوشيدن شلوار، و گناه چشمهاي که به آن نگاه مي‌کنند، و گناه هر زن مسلماني که در پوشيدن لباس از آن تقليد مي‌کند!}

[1]^{- کتاب «الفتاوي الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/848).}

[2]^{- «فتاوى المرأه المسلمه»، (3/850).}

[3]^{- فتواي شيخ صالح فوزان در کتاب «فتاوى المرأه المسلمه»، (1/438).}

[4]^{- به تفصيل فتوي در کتاب «الفتاوى الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/852) مراجعه شود.}

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نمونه‌هاي تقليد زنان از مردان در خودآرايي 

اولاً: کوتاه کردن مو مانند مردان:

در ميان جريانهاي وارداتي از سوي غير مسلمانان، با تاسف بسيار، ملاحظه مي‌شود که بعضي از دختران جوان اقدام به کوتاه کردن موهايشان به سبک موهاي مردان مي‌کنند که به اسم «اصلاح مردانه» مشهور است.

اين نوع کوتاه کردن مو حرام است، براي اينکه تقليد از مردان است و در فتواي علامه شيخ محمد بن صالح بن عثيمين –رحمه الله-: که در پايين ذکر شده آمده است:

سوال: حکم کوتاه کردن مو براي زنان چيست؟

جواب: اگر کوتاه کردن موي سر تا حدي ‌باشد که مانند موي سر مردان بشود، اين کار، حرام و از جمله گناهان کبيره است، به اين دليل که پيامبر –صلى الله عليه وسلم- زناني که خود را شبيه مردان مي‌کنند، لعنت کرده‌اند. ولي اگر کوتاه کردن موي سر به اين حد نرسد، در مورد آن بين علما اختلاف نظر وجود دارد، و قول مشهور عقيده امام احمد است که اين کار را مکروه دانسته است، و کوتاه کردن موي سر را براي زن، چه از جلو سر و چه از قسمت پشت سر، مکروه دانسته است، و زماني که [اين کوتاه کردن مو] به حدي برسد که شبيه موي سر مردان شود، و همچنين اگر زن موي سرش را مانند موي سر زنان کافر کوتاه کند، حرام مي‌باشد. زيرا پيامبر –صلى الله عليه وسلم- فرموده است: «من تشبه بقوم فهو منهم»، «کسي که از گروهي تقليد کرد از جمله آنهاست»[1]. و ديده شده است، زني که لباس مردانه مي‌پوشد و موهايش را مثل موي آنها کوتاه مي‌کند، در صحبت کردن و راه رفتن و ديگر حرکاتش، عمدي يا غير عمدي مانند مردها عمل مي‌کند! و منشأ اخلاقهاي منحرفي که، امروزه از بعضي از دختران سر مي‌زند، اين امور هستند.

پس خواهر مسلمانم از اين مسايل که مورد لعن و نفرين هستند و باعث دوري از رحمت خداوند ـ عزوجل ـ مي‌شوند، پرهيز کن.

[1]- کتاب «فتاوى المرأه المسلمه»، (2/513).

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

الف: مواردي که پوشيدن آنها حرام است

زن مسلمان بايد بسيار دقت کند تا از هر آنچه که خداوند در زمينه لباس و زينت حرام نموده‌اند، فاصله بگيرد، براي مثال:

1- پوشيدن لباسي که تصوير جانداري بر روي آن کشيده شده است:

منظور از جانداران، انسانها و حيوانات مي‌باشند. و اين کار از اعمال ممنوعه‌اي است که بسياري از زنان مسلمان آنرا دست کم گرفته‌اند، تا حدي که در جامعه شيوع پيدا کرده است، براي دست کشيدن از اين کار فقط فرموده رسول الله –صلى الله عليه وسلم- کافي است که فرمودند: «لا تدخل الملائكة بيتاً فيه کلب ولا صورة»[1].

«فرشتگان به خانه‌اي که در آن سگ و تصوير باشد وارد نمي‌شوند».

حکم عکس شامل هر چيزي است که به صورت مجسمه يا غير آن باشد، همان طور که شيخ محمد بن صالح بن عثيمين –رحمه الله-: در فتواي زير به آن اشاره کرده است:

«کسي که اين قول به ما بسته كه ما گفته‌ايم: حرام بودن تصوير فقط شامل مجسمه مي‌شود، و چيزهاي ديگر حرام نيستند، به ما دروغ بسته است، و ما مي‌بينيم که پوشيدن لباسي که بر روي آن تصوير است، حرام مي‌باشد، حال چه لباس بچه‌ها باشد و چه لباس بزرگسالان، و عکس گرفتن براي يادگاري و دلايل ديگر جايز نيست، مگر براي کارهاي ضروري که به عکس نياز دارند، مثل گرفتن شناسنامه و گواهينامه»[2].

موردي که موظفيم به آن اشاره کنيم اين است که بسياري از لباسهاي کودکان ـ و اگر نگوييم همه آنها ـ داراي تصاوير جانداران هستند، تا جايي که مادران هنگام خريد لباس براي کودکانشان از کثرت لباسهايي با نقش تصاوير جانداران در بازار سرگردان مي‌شوند. شايد دليلي که بازرگانان را به توزيع چنين کالاهايي تشويق مي‌کند، استقبال گسترده‌اي است که از طرف زنان با آن روبرو هستند! پس اگر هر زن مسلماني از خريد لباسهايي که تصاوير جانداران بر روي آنها وجود دارد، چه براي خودش و چه براي فرزندانش باشد، چشم پوشي کند، آيا در اين صورت از تجار انتظار استمرار توزيع چنين لباسهاي حرامي مي‌رود؟

     2- لباسهايي که بدن را نمي‌پوشانند:

يکي از بزرگترين مصيبتهايي که امت اسلامي به آن دچار شده است: سهل انگاري بسياري از زنان و دختران مسلمان در پوشيدن لباسهايي مانند لباس‌هاي نازک مي‌باشد. که بدن را نمي‌پوشانند و حجم و رنگ بدن را ظاهر مي‌کند، و يا به خاطر کوتاه بودن، يا باز بودن اين لباسها، باعث مي‌شود که بعضي از اجزاء بدن نمايان شود، و يا تنگي آنها حجم بدن را نمايان مي‌سازد.

با نظري گذرا به فروشگاه‌هاي لباس زنانه حجم مصيبتي را که امت، امروزه به خاطر غريب بودن دين، بدان دچار آن شده‌اند براي ما مشخص مي‌شود.

به خدا قسم که اشک در چشمان هر مسلمان با غيرتي خشک مي‌شود و به زبان حال مي‌گويد: آيا اين لباس شرم‌آور شايسته جگر گوشه‌هاي حضرت عايشه و حضرت فاطمه –رضي الله عنهما- است؟ [در اين ميان] چيزي که قلب را به درد مي‌آورد و جريحه‌دار مي‌کند، شدت استقبال بسياري از زنان مسلمان از اين لباسهاي زشت مي‌باشد، و اينکه آنها در مقابل محارمشان و زنان ديگر به پوشيدن اين لباسها افتخار مي‌کنند! لباسهاي بلندي که تا قسمت ران چاک دارند، و لباسهاي کوتاهي که تا زانوي پا را نشان مي‌دهند، و لباسهاي نازکي که همه اعضاي بدن زير آنها ديده مي‌شود، و لباسهاي تنگي که حجم عضوهاي بدن را نشان مي‌دهند، مثل اينکه هيچ لباسي نپوشيده باشند! و لباسهاي شرم‌آوري که سينه و پشت و دستها و رانها را نشان مي‌دهند! و حتي لباسهايي که شکم را نشان مي‌دهد! پس بعد از اين چه چيزي باقي مانده که بايد از چشمها پنهان بماند؟!

خواهر مهربانم اي گوهر گرانبها ... هميشه در نظر داشته باش که تو از طرف دشمنان اسلام، به وسيله اين لباسهاي ـ برهنه يا نيم برهنه ـ مورد هدف قرار گرفته‌اي تا تو را ريشه کن کنند، و از صدف امنت خارج کنند: ﴿حَسَداً مِّنْ عِندِ أَنفُسِهِم﴾  (البقره: 109).

«از روي اشک و حسدي که در وجودشان ريشه دوانده است» پس به آنها بر عليه خودت کمک نکن. و اين حديث پيامبر –صلى الله عليه وسلم- از تو پنهان نماند که فرموده‌اند: «صنفان من أهل النار لم أرهما: قوم معهم سياط کأذناب البقر يضربون بها الناس، ونساء کاسيات عاريات مميلات مائلات رؤوسهن کأسنمة البخت المائلة لا يدخلن الجنة ولا يجدن ريحها وإنَّ ريحها ليوجد من مسيرة کذا وکذا»[3].

«دو گروه از اهل جهنم هستند که آنها را نديده‌ام: گروهي که شلاقهايي مانند دم گاو به همراه دارند و با آنها مردم را مي‌زنند، و زناني که پوشيده‌اند و [در عين حال] برهنه‌اند و زناني که به طرف مردها تمايل پيدا مي‌کنند، و مردها را به طرف خود جذب مي‌کنند [موي] سر آنها مانند کوهان شتر، خميده است، [اين دو گروه] هرگز وارد بهشت نمي‌شوند و بوي آن را هرگز احساس نمي‌کنند در حالي که بوي بهشت از فاصله بسيار دور قابل استشهام مي‌باشد».

علامه شيخ محمد بن صالح بن عثيمين –رحمه الله-: گفته‌اند: علماء مي‌گويند که معني اين جمله که (پوشيده‌اند و برهنه‌اند) اين است که اين زنها لباسهاي تنگ، نازک و يا کوتاه مي‌پوشند.

از جمله اعمال زنان صحابه ـ رضي الله عنهن ـ اين بوده است که آنها لباسهايي که [بلنديشان] تا قوزک پا مي‌رسيده و آستينهاي آنها تا مچ دست مي‌رسيده مي‌پوشيده‌اند، علاوه بر اين هنگام رفتن به بازار، لباس بلندتر ديگري زير آن مي‌پوشيده‌اند که کف دست را مي‌پوشانده است و يا اينکه دستکش به دست مي‌کرده‌اند. پس استفاده از دستکش يکي از روشهاي زنان صحابه ـ رضي الله عنهن ـ بوده است، با استناد به فرموده پيامبر –صلى الله عليه وسلم- که زن هنگام احرام بستن، نبايد دستکش به دست کند، معلوم مي‌شود که اگر استفاده از دستکش در آن زمان متداول نبود، نيازي به نهي کردن از آن در حالت احرام، وجود نداشت»[4].

اما چيزي که در بين بعضي از طبقات متوسط زنان شايع شده اين است که حد پوشش [يا همان عورت] زنان، هنگامي که در ميان زنان هستند، به تقليد از حد عورت مردان در ميان خودشان، همان حد ناف تا زانو مي‌باشد که اين گفته هيچ دليل و اعتباري ندارد.

در فتواي شيخ محمد بن صالح بن عثيمين –رحمه الله- چنين آمده است که:

سوال: حد پوشش [عورت] زن آزاد، براي دايي‌ها و عموها و برادرها در خانه به چه اندازه‌اي مي‌باشد؟

جواب: زن براي محارم خود مي‌تواند صورت و سر و گردن و ساعد و ساق پاي خود را آشکار کند و قسمتهاي ديگر را بپوشاند[5].

و در فتواي زير از دکتر شيخ صالح الفوزان ـ حفظه الله ـ توضيحات بيشتري ارائه شده است.

سوال: بسياري از زنان فکر مي‌کنند که حد پوشش زن در ميان زنان از ناف تا زانو مي‌باشد، پس بعضي از آنها در پوشيدن لباسهاي بسيار تنگ و يا لباسهاي بازي که قسمتهاي زيادي از سينه و دستهاي آنها را نشان مي‌دهد، ترديدي نمي‌کنند، توضيح شما در اين باره چيست؟

جواب: آنچه که از زنان مسلمان خواسته مي‌شود، فروتني و حياست و اينکه الگوي خوبي براي خواهران مسلمانشان باشند. در ميان جمع زنان آن مقدار از اعضاء خود را آشکار کنند که عادت زنان مسلمان پايبند [به دين] مي‌باشد و اين کار خيلي بهتر است، براي اينکه سهل انگاري در آشکار کردن قسمتهايي که دليلي براي آشکار کردن آنها وجود ندارد، باعث سهل انگاري بيشتري مي‌شود، و به بي‌حجابي ـ که حرام است ـ منجر مي‌گردد. و الله اعلم[6].

لباسهاي تنگ و کوتاه دختران خردسال نيز به اين مورد، ملحق مي‌شوند.

در فتواي علامه شيخ محمد بن صالح بن عثيمين –رحمه الله-: آمده است:

سوال: بعضي از زنان که خداوند آنها را هدايت کند، بر تن دختران خردسالشان لباسهاي کوتاهي مي‌پوشند که ساق پاي آنها را آشکار مي‌کند، و هنگامي که اين مادران را نصيحت مي‌کنيم، مي‌گويند: ما نيز قبلاً اين نوع لباسها را مي‌پوشيده‌ايم و بعد از اينکه بزرگ شديم ضرري براي ما نداشته است. نظر شما در اين باره چيست؟

جواب: «نظر من اين است که بهتر است انسان چنين لباسهايي که کوتاه هستند به دخترانشان نپوشانند، براي اينکه اگر به آن عادت کنند، اين کار را ادامه مي‌دهند و براي آنها عادي مي‌شود، اما اگر از کودکي به داشتن حيا، عادت داده شوند، اين حالت تا بزرگسالي در آنها باقي مي‌ماند. امري که خواهران مسلمانم را به آن توصيه مي‌کنم اين است که از پوشيدن لباسهاي خارجي‌ها که دشمنان دين هستند، خودداري کنند و دخترانشان را به بر تن کردن لباسهايي عادت بدهند که بدن را مي‌پوشاند و آنها را با حيا تربيت کنند، زيرا حيا جزيي از ايمان است»[7].

3- لباسهايي که داراي نوشته‌هاي خارجي و يا تصويرهاي حرام هستند:

امروزه در بازارها، لباسهايي که داراي تصاوير و شکلهايي مثل صليب و يا جمله‌هايي که به زبانهاي بيگانه نوشته شده است و در بر دارنده معاني فاسد اعتقادي و اخلاقي هستند، و با دين ما در تعارض‌اند، به طور چشم‌گيري پخش شده است.

از شيخ محمد بن صالح بن عثيمين –رحمه الله-: پرسيده شده است که:

سوال: پوشيدن لباسهايي که جملات انگليسي بر روي آنها نوشته شده و اين کلمات شايد معاني بدي داشته باشند، حکم آنها چيست؟ و آيا اين کار حکم تقليد را دارد؟

جواب: در ابتدا بايد جملات و يا حروفي که به زباني، غير از زبان مادري نوشته، معاني آنها را سوال کنيم زيرا ممکن است معاني بد و غير اخلاقي داشته باشند، لباسهايي که بر روي آنها جملات انگليسي و يا جملاتي که به هر زباني به جز زبان مادري نوشته شده است، پوشيدن آنها جايز نيست مگر اينکه شخص از بي‌غرضي اين جملات مطمئن شود، و اينکه به شرافت انسان خللي وارد نمي‌کند، و براي تکريم کافران نيست. زيرا که، اين نوشته‌ها گاهي براي تجليل از کفاري مثل بازيکنان فوتبال، بازيگران، مخترعان و ... استفاده مي‌شود. پس اگر بر روي لباسها چنين مواردي وجود داشت، پوشيدن آنها حرام است. به همين دليل قبل از پوشيدن چنين لباسهايي بايد معناي کلمات نوشته شده بر روي آنها را پرسيد»[8].

پس خواهر مسلمانم، قبل از خريدن لباسهايي که کلمات بيگانه بر روي آنها نوشته شده است، دقت کن تا معناي آنها را متوجه شوي، تا با اين کار براي دشمنان اسلام، در گمراه کردن و خدشه وارد کردن به شرافتمان، فرصتي به وجود نياوريم.

[1]- متفق عليه.

[2]- کتاب «الفتاوى الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/859)، با اختصار.

[3]- مسلم.

[4]- قسمتي از فتواي شيخ در کتاب «الفتاوى الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/855).

[5]- کتاب «فتاوي الحجاب واللباس والزينه للمرأه المسلمه»، ص 22.

[6]- کتاب «الفتاوى الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/1041).

[7]- کتاب «الفتاوى الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/856)، با کمي تصرف.

[8]- کتاب «الفتاوى الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/857).

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 مواردي که خودآرايي به وسيله آنها حرام است

از جمله مسايل اجتناب‌ناپذير براي زن مسلمان، در مورد دقت کردن او در آرايش و زيبايي‌اش، اين است که در پي چيزهاي حلال باشد و از هر آرايش حرامي خودداري کند. براي مثال:

                           1- برداشتن ابرو:

ابرو برداشتن از کارهاي حرامي است که در بين زنان و دختران به طور چشم‌گيري رواج پيدا کرده است .... و از جمله گناهان کبيره مي‌باشد، بنابر قول کلي عبدالله بن مسعود –رضي الله عنه- که گفته است: زناني که بر روي بدن ديگران خالکوبي مي‌کنند و زناني که خالکوبي بر روي آنها انجام مي‌شود و زناني که ابرو برمي‌دارند و زناني که براي زيبايي بين دندانهاي خود فاصله ايجاد مي‌کنند و آفرينش خداوند تعالي را تغيير مي‌دهند، خداوند بر آنها لعنت فرستاده و من چرا نبايد کساني را که پيامبر –صلى الله عليه وسلم- بر آنها لعنت فرستاده‌اند، نفرين کنم و در قرآن آمده است که ﴿وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا﴾. (الحشر: 7).

«اموري را که پيغمبر براي شما [از احکام الهي] آورده است اجرا کنيد»[1].

حتي اگر برداشتن ابرو به منظور خودآرايي براي همسر باشد [ممنوع است].

همانطور که شيخ محمد بن صالح بن عثيمين –رحمه الله-: فتوي داده‌اند، هنگامي که درباره حکم برداشتن ابرو مخصوصاً وقتي که ابروها پهن هستند و باعث ناراحت شدن شوهر مي‌شوند، از ايشان پرسيده شد که: آيا اين کار به منظور آراستن خود براي شوهر درست است؟

ايشان جواب دادند که: برداشتن ابرو جايز نيست و رسول خدا –صلى الله عليه وسلم- کسي را که ابروي ديگران را بر مي‌دارد و کسي که از ديگران مي‌خواهد تا ابروي او را بردارند و يا خودش اين کار را انجام مي‌دهد، نفرين کرده‌اند، و اين عمل حرام است و خداوند براي آنچه که مقدر کرده‌اند حکمتي دارند. پس بعضي از مردم ظاهر زيبايي دارند، و بعضي ديگر اين چنين نيستند، و همه کارها به دست خداوند ـ عزوجل ـ صورت مي‌گيرد و بر شخص واجب است که صبر کند، و أجر خود را از خداوند ـ عزوجل ـ بگيرد و به خاطر رسيدن به خواسته‌هايش به حرام نيفتد. نبايد هيچ کس موي ابروي را بکند مگر زماني که مو در قسمتهايي خارج از ابرو روييده باشد، مثل خالي که روي آن مو روييده است، پس مي‌تواند اين موها را از بين ببرد، که در اين صورت از بين بردن يک نقص زشت مي‌باشد، و خودآرايي نيست[2].

امروزه روشي در بين زنان رواج پيدا کرده است که «تاتو، tattoo» ناميده مي‌شود و با آن به ابروها يک شکل دايمي مي‌دهند و اين کار بوسيله پخش کردن سرمه در زير پوست با استفاده از سوزن به روش اتوماتيک صورت مي‌گيرد که بيشتر از يکسال دوام دارد هزينه هنگفتي را در پي دارد.

اين کار به دليل تغيير دادن اصل خلقت و زيان استفاده از مواد شيميايي براي ابرو حرام مي‌باشد[3].

برداشتن ابرو، شامل كندن و کوتاه کردن ابرو نيز مي‌شود، همانطور که در فتواي شيخ محمد به صالح بن عثيمين –رحمه الله-: آمده است:

سوال: حکم کوتاه کردن و يا برداشتن بعضي از قسمتهاي ابرو چيست؟

جواب: برداشتن ابرو از گناهان کبيره است، و پيامبر –صلي الله عليه وسلم- کسي که ابروي ديگران را بر مي‌دارد، و کسي که از ديگري مي‌خواهد که ابروي او را بر دارند، نفرين کرده‌اند. و پيامبر –صلى الله عليه وسلم- اين کار را به زنان اختصاص داده‌اند، زيرا زنان هستند که از اين عمل براي زيبايي استفاده مي‌کنند، اگر مردي اين کار را انجام دهد، اين مرد نيز همانند زنان ملعون مي‌باشد ـ والعياذ بالله ـ و علما کوتاه کردن ابرو را همانند برداشتن ابرو، مي‌دانند براي اينکه آفريده خداوند را تغيير مي‌دهد، و برداشتن و کندن موي ابرو با کوتاه کردن آن تفاوتي ندارد. بي‌ترديد بهتر است از انجام اين کار خودداري شود، و فرد مسلمان اعم از زن و مرد بايد از آن اجتناب نمايد[4].

از جمله مواردي که به اين موضوع مربوط مي‌شود «رنگ کردن ابرو» مي‌باشد وبه تازگي در بين زنان رواج پيدا کرده است، و بدين ترتيب که: زن شکل معيني را که براي ابروي خود در نظر گرفته است، مشخص مي‌کند و سپس موهاي زايد بالا و پايين ابرو را به رنگ پوست خود در مي‌آورد، به طوري که از فاصله دور شکل آن مانند ابرو برداشتن است. اين عمل طبق فتواي هيئت عالي افتا، حرام مي‌باشد: بعد از تحقيقاتي که کميته براي فتوي دادن [درباره اين موضوع] انجام داد، چنين جواب داد که: هم رنگ کردن بالا و پايين ابروها به روش ذکر شده ممنوع است، زيرا اين عمل تغيير آفريده خداوند سبحان مي‌باشد، و بدليل مشابهت آن با برداشتن ابرو از نظر شرعي حرام است، و اگرچه اين کار در معني شبيه به ابرو برداشتن است، و اگر اين کار تقليدي از کفار باشد و يا استفاده از آن براي بدن و مو ضرر داشته باشد، حرمت آن بيشتر است. زيرا خداوند مي‌فرمايد: ﴿وَلاَ تُلْقُواْ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ﴾. (البقره: 195).

«خود را با دست خويش به هلاکت نيفکنيد» و پيامبر –صلى الله عليه وسلم- فرموده است: «لا ضرر ولا ضرار»، «نه ضرر ببينيد و نه ضرر برسانيد». وبالله التوفيق[5].

مواردي که زير مجموعه ابرو برداشتن که عملي حرام است، نمي‌شود عبارتند از: زايل کردن موهايي که در قسمتهاي غير معمول از بدن مي‌رويند، مانند سبيل در آوردن در خانمها، و روييدن مو بر روي گونه‌ها که از بين بردن آنها به اين دليل که بر خلاف عادت‌اند و براي زن زشت مي‌باشد، اشکالي ندارد.[6]

خلاصه مطالب: دستکاري بيهوده ابرو اعم از برداشتن و کوتاه کردن آن حرام است. به اين دليل که سبب دور شدن از رحمت خداوند ـ عزوجل ـ مي‌شود.

پس خواهر عزيزم آيا ما از رحمت خداوند ـ عزوجل ـ در دنيا و آخرت بي‌نياز هستيم؟ در حالي که خداوند هيچ کس را بدون رحمت خودش وارد بهشت نمي‌کند، پس چگونه در مرتکب شدن به گناهاني که بين ما و رحمت خداوند ـ عزوجل ـ فاصله مي‌اندازند، سهل انگاري مي‌کنيم؟

                                                2- خالکوبي: 

بدين صورت است که پوست را با سوزن سوراخ مي‌کنند تا اينکه از آن خون بيايد، سپس جاي سوزن را با سرمه و يا رنگ نيلي و يا جوهر و يا چيزهاي ديگر پر مي‌کنند، در نتيجه محل خالکوبي شده سبز و يا آبي مي‌شود. مردم در استفاده از خالکولي تنوع به خرج مي‌دهند و بعضي از آنها بر روي دستشان قلب و يا اسم کسي را که دوستش دارند، مي‌نويسند.و بعضي از زنان لبهاي خود را براي هميشه به رنگ سبز در مي‌آورند. خالکوبي با استناد به عباراتي که انجام دهنده اين کار را نفرين کرده‌اند، حرام مي‌باشد. زيرا استفاده از لعنت براي کارهاي غير حرام، کاربردي ندارد[7].

اين مطلب از حديث ابن مسعود –رضي الله عنه- که در بخش ابرو برداشتن به آن اشاره کرديم، برداشت مي‌شود.

دلايلي که به وسيله آنها خالکوبي حرام شده است عبارتند از: تغيير آفريده خداوند ـ تعالي ـ و همچنين باقي ماندن جاي سوزن کوبي، و همچنين به درد آوردن عضو زنده، و اذيت شدن انسان، بدون دليل که نيازي به آن وجود داشته باشد[8]. در جواب اين سوال که حکم خالکوبي چيست و آيا دختر بچه‌اي که خالکوبي بر روي او انجام شده گناهي دارد؟ شيخ محمد بن صالح بن عثيمين -رحمه الله-: گفته‌اند: خالکوبي حرام است و از جمله گناهان کبيره مي‌باشد، به اين دليل که پيامبر –صلى الله عليه وسلم- کسي که خالکوبي را بر روي ديگران انجام مي‌دهد و کسي که از ديگران مي‌خواهد تا بر روي او خالکوبي انجام دهند، نفرين کرده‌اند، پس زماني که بر روي دختر خردسالي، خالکوبي انجام شود و اين در حالي است که خودش نمي‌تواند مانع اين کار شود، پس او هيچ گناهي ندارد، و کسي که اين کار را با او کرده است گناهکار مي‌باشد. زيرا خداوند از هر شخصي به اندازه توانايي‌اش انتظار دارد و او را مؤاخذه مي‌نمايد. اين دختر خردسال نمي‌تواند از اين کار جلوگيري کند ولي کسي که اين کار را با او انجام داده گناهکار است، و اين شخص بايد خالکوبي را در صورتي که به او آسيبي نرسد، پاک کند[9].

       3- فاصله انداختن بين دندانها:

امام شوکاني –رحمه الله-: گفته‌اند: فاصله انداختن بين دندانها معمولاً براي ايجاد فاصله بين دندانهاي جلو با بقيه دندانها انجام مي‌شود، زنان کهنسال براي جوانتر جلوه دادن خود اقدام به اين کار مي‌کنند. به اين دليل که اين فاصله کم بين دندانها مخصوص دختران کم سن و سال مي‌باشد، و زن زماني که پير شد و سنش بالا رفت از اين کار براي خوش سيما شدن خود و اينکه خود را در نظر ديگران کم سن و سال جلوه دهد، استفاده مي‌کند. با توجه به حديث ابن مسعود -رضي الله عنه- که قبلاً ذکر شد، اين عمل حرام است. دليل حرام بودن اين کار، استفاده از آن به منظور خودآرايي مي‌باشد. اما اگر اين کار به منظور درمان انجام شود مشکلي ندارد. چنانکه در فتواي دکتر شيخ صالح فوزان ـ حفظه الله ـ ذکر شده است: براي زن مسلمان فاصله انداختن بين دندانها به منظور ايجاد زيبايي حرام مي‌باشد، که اين کار با تراشيدن دندان و ايجاد فاصله‌هاي کم به منظور زيباتر شدن استفاده مي‌شود، ولي اگر دندانها نامنظم‌اند و به مرتب شدن نياز داشته باشند و يا اينکه دچار کرم خوردگي شده‌اند و نياز به ترميم دارند، اين کار مشکلي ندارد، براي اينکه اين عمل با هدف درمان و از بين بردن مشکل دندانها توسط پزشک متخصص انجام مي‌شود.[10]

حکم تراشيدن دندان، شامل ارتودنسي کردن دندان که به تازگي در بين مردم رواج پيدا کرده نمي‌شود. از دکتر شيخ صالح فوزان ـ حفظه الله ـ سوال شد که آيا ارتودنسي کردن دندانهايي که نامرتب هستند جايز است؟

ايشان در جواب گفته‌اند: زماني که دندانها نامرتب‌اند و نياز به برطرف کردن اين مشکل ديده مي‌شود، اشکالي ندارد، ولي هنگامي که به اين کار نيازي نيست. انجام دادن آن ممنوع مي‌باشد، و بلکه از تراشيدن دندان و فاصله انداختن بين آنها نهي شده است، و اين کار به علت بيهوده بودن آن، و ايجاد تغيير در آفريده خداوند ممنوع است، ولي شخص براي برطرف کردن مشکل دندانها و همچنين براي زماني که بدون مرتب کردن دندانها نمي‌تواند غذا بخورد، مي‌تواند از اين عمل استفاده کند.[11]

4- استفاده از طلايي که به شکل مجسمه حيوانات در آمده است:

اين کار از جمله مسايلي است که بعضي از زنان نسبت به آن سهل‌انگارني مي‌کنند. در فتواي شيخ محمد بن صالح بن عثيمين –رحمه الله-: آمده است:

سوال: حکم خريد و فروش قطعه طلايي که بر روي آن تصويري حک شده است و يا به شکلهاي مختلفي مانند پروانه و يا سر مار و چيزهاي ديگر درآمده است، چيست؟

جواب: خريد و فروش و استفاده از زيور آلاتي مانند طلا و نقره که به شکل حيوانات درآمده است، حرام است، زيرا شکستن و نابود کردن مجسمه‌ها بر هر مسلماني واجب است، در صحيح مسلم از ابوالهياج نقل شده است که حضرت علي –رضي الله عنه- به او گفت: «آيا تو را به انجام کاري که پيامبر –صلى الله عليه وسلم- من را نيز مامور انجام دادن آن کرده است، راهنمايي کنم؟ اينکه هر مجسمه‌اي را که ديدي آنرا بشکن و هر قبري که بالاتر از سطح زمين بود آنرا با زمين هم سطح کن». و از پيامبر –صلى الله عليه وسلم- نقل شده است: «إنَّ الملائكة لا تدخل بيتاً فيه صورة»، «فرشتگان وارد خانه‌اي که در آن عكس و مجسمه باشد، نمي‌شوند». بنابراين مسلمانان از خريد و فروش و استفاده از چنين زيورآلاتي بايد اجتناب کنند[12].

5- استفاده از طلايي که آيات قرآن بر روي آن حک شده است:

گروهي از زنان طلاهايي مي‌خرند که بعضي از آيات قرآن بر روي آنها حک شده است و براي خود و يا فرزندانشان از آن استفاده مي‌کنند.

و در فتواي شيخ عبدالله بن حميد -رحمه الله- آمده است که:

سوال: حکم نوشتن آيه الکرسي و کلمه الله و محمد –صلى الله عليه وسلم- بر روي طلايي که زنان و کودکان از آن استفاده مي‌کنند، چيست؟ آيا بردن آن به داخل دستشويي جايز است؟

جواب: اين کار اشتباه است، قرآن براي کارهاي بيهوده‌اي مثل حک شدن بر روي طلا و ظرف و موارد ديگر نازل نشده است، بلکه خداوند قرآن را براي شفاي بيماريهاي معنوي و هدايت مردم و نصيحت مومنان نازل کرده‌اند. قرآن را براي نوشته شدن بر روي زيور آلات و لباسها نازل نشده است تا آن را به داخل دستشويي‌ها ببرند، در نتيجه اين کار حرام است، و نبايد صورت بگيرد. قرآن بسيار بزرگتر و منزه‌تر از آن است که براي اين کارهاي پست استفاده شود، بلکه خداوند قرآن را براي هدايت بشري، نازل نموده‌اند. خداوند تعالي مي‌فرمايد: ﴿وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ خَسَاراً﴾. (الإسراء: 82).

«و ما آياتي از قرآن را فرو مي‌فرستيم که مايه بهبودي [دلها از بيماريهاي ناداني و گمراهي و پاکسازي درونها از کثافت هوس و آزمندي و تباهي] و رحمت مومنان به سبب در برداشتن ايمان و رهنمودهاي پر خير و برکت يزدان] است ولي بر ستمگران [کافر، به سبب ستيز نور حق و داشتن روح طغيان] جز زيان نمي‌افزايد». پس استفاده از قرآن به اين شيوه حرام مي‌باشد، و بايد نوشته‌هاي قرآن را از روي طلا و چيزهاي ديگر پاک کرد. زيرا باعث بي‌حرمتي به قرآن مي‌شود، و وارد شدن با قرآن به داخل دستشويي و حمام، به هر شکلي حرام است. بلکه چنانکه علما گفته‌اند به خاطر احترام و تعظيم مقام قرآن بايد از اين کارها جلوگيري کرد، والله اعلم[13].

ولي اگر منظور زن از نوشتن قرآن جلوگيري از چشم زخم و حسد نسبت به خود و فرزندانش باشد ـ که در اکثر موارد اين چنين است ـ دچار لغزش اعتقادي خطرناکي شده است. زيرا اين کار حکم تعويذ نوشتن را پيدا مي‌کند که پيامبر –صلى الله عليه وسلم- درباره آن فرموده‌اند: «من علَّق تميمة فقد أشرك»[14].

«کسي که از تعويذ استفاده و آن را آويزان کند، شرک ورزيده است».

و در فتواي هيئت عالي افتاء چنين ذکر شده است: «استفاده از قرآن براي نوشتن تعويذ به گفته تمام علما حرام مي‌باشد»[15].

بهترين راه براي محفوظ نگه داشتن کودکان از چشم زخم، گفتن تسبيحات روزانه و اوراد نقل شده [از پيامبر –صلى الله عليه وسلم-] و خواندن سوره‌هاي ناس و فلق است، که بر کودکان خوانده شود و اين چيزي است که به اذن خداوند به کودکان نفع مي‌رساند [نه استفاده از تعويذ].

                      6- کاشتن مو:

کاشتن مو براي زن حرام است، به دليل حديثي که از اسماء دختر ابوبکر –رضي الله عنهما- نقل شده است که گفته‌اند: «لعن رسول الله –صلى الله عليه وسلم- الواصلة والمستوصلة»[16]، «پيامبر –صلى الله عليه وسلم- زني را که عمل مو کاشتن را انجام مي‌دهد، و زني را که اين عمل بر روي او صورت مي‌گيرد، لعنت کرده‌اند». در فتواي مفصل علامه شيخ محمد بن صالح بن عثيمين –رحمه الله-: درباره مسائل متعددي که مربوط به کاشتن مو مي‌شود، چنين ذکر شده است که: استفاده از کلاه گيس حرام است، و اين کار زير مجموعه مو کاشتن است. اگر چه مثل آن نيست ولي موي سر را برخلاف آنچه که هست نشان مي‌دهد، به همين دليل شبيه به مو کاشتن است. پيامبر –صلى الله عليه وسلم- زني که عمل مو کاشتن را انجام مي‌دهد، و زني که اين عمل بر روي او صورت مي‌گيرد، لعنت کرده‌اند. ولي اگر سر زن اصلاً مو نداشته باشد و يا طاس باشد، براي پنهان کردن اين عيب استفاده از کلاه گيس اشکالي ندارد. براي اينکه پنهان کردن نقص جايز است، و به اين دليل که «پيامبر –صلى الله عليه وسلم- به شخصي که در يکي از غزوات بيني‌اش قطع شده بود، اجازه دادند از بيني مصنوعي که از جنس طلا بود استفاده کند». پس اين مسأله وجه گسترده‌تري پيدا مي‌کند، و شامل مسائل خودآرايي و جراحي بيني و غيره مي‌شود، پس کارهايي که براي پنهان کردن يک عيب انجام مي‌شود، اشکالي ندارد مانند: انجام جراحي بيني براي کسي که انحراف بيني دارد، و از بين بردن خال سياه. ولي کارهاي غير ضروري مانند: خالکوبي و ابرو برداشتن، حرام است. استفاده بدون دليل شرعي از کلاه گيس، حتي اگر با اجازه و رضايت همسر باشد، حرام است، به اين دليل که در اموري که خداوند حرام کرده‌اند، هيچ رخصت و اجازه‌اي وجود ندارد.[17]

فرق باز کردن مو از بغل:

يکي از بخشهاي مهمي که به خودآرايي زن مربوط مي‌شود، دانستن حکم فرق باز کردن مو از بغل که بعضي از زنها اين کار را انجام مي‌دهند مي‌باشد.

از شيخ محمد به صالح بن عثيمين -رحمه الله-: درباره حکم فرق باز کردن موي سر براي زنان پرسيده شد؟

در جواب ايشان گفتند: در فرق باز کردن موي سر، مرسوم باز کردن فرق مو از وسط مي‌باشد. موي سر در جهتهاي مختلف جلو و عقب و چپ راست رشد دارد. فرق باز کردن از وسط نوع مشروع اين عمل مي‌باشد، ولي فرق باز کردن مو از بغل مشروعيت ندارد، و شايد نوعي تقليد از غير مسلمانان باشد، و اين عمل ممکن است شامل حکم حديث پيامبر –صلى الله عليه وسلم- شود که فرموده‌اند: «صنفان من أهل النار لم أرهما بعد، قوم معهم سياط کأذناب البقر يضربون بها الناس، ونساء کاسيات عاريات مائلات مميلات رؤوسهن كأسنمة البخت المائلة لا يدخلن الجنة ولا يجدن ريحها»، «دو گروه از اهل جهنم هستند که هنوز آنها را نديده‌ام، گروهي که شلاقهايي مانند دم گاو به همراه دارند و با آنها مردم را مي‌زنند، و زناني که پوشيده‌اند و [در عين حال] برهنه‌اند، و زناني که به طرف مردها تمايل پيدا مي‌کنند و مردها را به طرف خود جذب مي‌کنند [موي] سر آنها مانند کوهان شتر، خميده است، [اين دو گروه] هرگز وارد بهشت نمي‌شوند، و بوي آنرا هرگز احساس نمي‌کنند»، پس برخي از علما در توضيح «المائلات المميلات» گفته‌اند: آنها زناني هستند که موهاي خود را به بغل شانه مي‌کنند، و موهاي ديگران را نيز اين چنين شانه مي‌کنند. ولي نظر درست اين است که منظور از «المائلات» زناني هستند که از وظايف ديني که بر آنها واجب است و همچنين از حيا داشتن، منحرف شده‌اند و ديگران را نيز منحرف مي‌کنند، و الله أعلم.[18]

      7- جمع کردن مو بر بالا سر (شينيون):

تعدادي از زنان تمام موي سر را بالاي سرشان جمع مي‌کنند، يا آن را تاب مي‌دهند و پشت سرشان جمع مي‌کنند. در فتواي علامه شيخ محمد به صالح بن عثيمين –رحمه الله-: براي سوال جمع کردن مو بر بالاي سر که «شينيون» ناميده مي‌شود چه حکمي دارد؟ چنين آمده است:

ايشان: گفته‌اند: علماء اين نظر را دارند که جمع کردن مو در پشت سر شامل حکم نهي و تعذيري مي‌شود که در گفته پيامبر –صلى الله عليه وسلم- آمده است: «صنفان من أهل النار لم أرهما بعد»، «دو گروه از اهل جهنم هستند که هنوز آنها را نديده‌ام»، و در اين حديث آمده است: «ونساء کاسيات عاريات مائلات مميلات رؤوسهن کأسنمة البخت المائلة»، «و زناني که پوشيده‌اند و [در عين حال] برهنه‌اند و زناني که به طرف مردها تمايل پيدا مي‌کنند و مردها را به طرف خود جذب مي‌کنند [موي] سر آنها مانند کوهان شتر، خميده است». بنابراين از جمع کردن مو بر روي سر نهي شده است، ولي ريختن موها بر روي گردن اشکالي ندارد، مگر زماني که زن مي‌خواهد به بازار برود که اين حالت نوعي نشان دادن زيبايي مي‌باشد، زيرا که موها مشخص مي‌شود و باعث بروز فتنه مي‌گردد، که اين کار جايز نمي‌باشد[19].

          8- سنجاق موهاي تصويردار:

از جمله مواردي که برخي از زنان درباره آن سهل انگاري مي‌کنند، خريدن سنجاق موهايي است که داراي تصاوير حيوانات مي‌باشد، و اين کار مخالفت با نصوص قطعي ديني است که نگهداري تصوير را حرام دانسته‌اند.

دکتر شيخ صالح فوزان ـ حفظه الله ـ گفته‌اند: «... استفاده از نوار و سنجاق مو و آلات موسيقي جايز نيست، به اين دليل که استفاده از تصوير در لباس و غيره حرام است مگر تصاوير قالي و فرش که به علت لگدمال شدن و فرسوده شدن، اشکالي ندارند، و وسايل بي بند و باري بايد نابود شوند و نوار و سنجاق موي تصويردار نيز که تصاوير غير اخلاقي بر روي آنها است، به اين دليل که ترويج بي‌بند و باري و تشويق به آن مي‌باشد، بايد نابود شوند»[20].

                   9- لنزهاي رنگي:

برخي از زنان و دختران براي زيبايي از لنزهاي رنگي استفاده مي‌کنند، و بعضي از آنها رنگ لنزها را مطابق با رنگ لباسشان تغيير مي‌دهند.

از دکتر شيخ صالح فوزان پرسيده شد که: حکم استفاده از لنزهاي رنگي با توجه به اين که قيمت بسيار بالايي نيز دارند، به عنوان وسيله خودآرايي و پيروي از مد چيست؟

ايشان ـ حفظه الله ـ در جواب گفته‌اند: استفاده از لنز زماني که به آن نياز هست، مشکلي ندارد، ولي هنگامي که به آن نيازي نيست، استفاده نکردن از آن بهتر است. به ويژه زماني که قيمت آن گران باشد که اين کار اسراف و حرام مي‌باشد. و از آنجا که رنگ چشم را بدون دليل غير واقعي نشان مي‌دهد، نوعي فريبکاري مي‌باشد.[21]

                       10- خلخال:

بي‌ترديد استفاده از خلخال براي زنها در هنگام خروج از خانه و در حضور نامحرمان، حرام است. خداوند تعالي مي‌فرمايد: ﴿وَلاَ يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ﴾. (النور: 31).

«و آنها هنگام راه رفتن پاهاي خود را به زمين نزنند تا زينت پنهانيشان دانسته شود، و صداى خلخال كه برپا دارند بگوش رسد».

ولي استفاده کردن آن نزد همسر جايز است، چنانکه در فتواي شيخ عبدالعزيز بن باز –رحمه الله-: آمده است که استفاده زن از خلخال نزد همسر و محارمش اشکالي ندارد. زيرا يکي از انواع زيور آلاتي است که زنان استفاده مي‌کنند.[22]

11- کفشهاي پاشنه بلند:

بسياري از زنان و دختران کفشهاي پاشنه بلند مي‌پوشند که قد آنها را بلندتر نشان مي‌دهد. در فتواي هيئت عالي افتا آمده است:

پوشيدن کفش پاشنه بلند جايز نيست، براي اينکه زن با پوشيدن آنها ممکن است زمين بخورد و انسان از نظر ديني مامور است که از خطرات فاصله بگيرد و خداوند مي‌فرمايند: ﴿وَلاَ تُلْقُواْ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ﴾. (البقره: 195).

«خود را با دست خويش به هلاکت نيفکنيد» و مي‌فرمايند: ﴿وَلاَ تَقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ﴾. (النساء: 29).

«خودکشي مکنيد» و همچنين اين کفشها قد و قامت زن را بلندتر از حد واقعي خود نشان مي‌دهد، و باعث نوعي فريبکاري و نمايان شدن زيبايي‌هايي که از ظاهر شدن آنها براي زن مومن نهي شده است، مي‌گردد. خداوند مي‌فرمايند: ﴿وَلاَ يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاَّ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلاَ يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُوْلِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاء وَلاَ يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴾. (النور: 31).

«و آنها نبايد زينت خود را آشكار سازند مگر در (12) مورد: براي شوهرانشان، يا پدرانشان، يا پدر شوهرانشان، يا پسرانشان، يا پسران همسرانشان، يا برادرانشان، يا پسران برادرانشان، يا پسران خواهرانشان، يا زنان هم‌كيششان، يا بردگانشان (كنيزانشان)، يا مردان سفيهي كه تمايلي به زن ندارند، يا كودكاني كه از امور جنسي مربوط به زنان آگاه نيستند، آنها به هنگام راه رفتن پاهاي خود را به زمين نزنند تا زينت پنهانيشان دانسته شود (و صداى خلخال كه برپا دارند بگوش رسد)، و همگي به سوي خدا بازگرددي اى مؤمنا! تا رستگار شويد»[23].

 12- عطر زدن:

بعضي از زنها و دختران قبل از خروج از منزل اقدام به استعمال عطر مي‌‌کنند که باعث مي‌شود توجه مرداني را که در مسير آنها هستند به خود جلب کنند.

از شيخ عبدالعزيز بن باز –رحمه الله-: پرسيده شد: آيا زن هنگامي که قصد رفتن به مدرسه يا بيمارستان و يا ديدن اقوام و همسايگان را دارد، جايز است که عطر بزند و از منزل خارج شود؟

ايشان در جواب گفته‌اند: زن هنگامي که مي‌خواهد به مجالس زنانه برود و در مسير خود با مردها روبرو نمي‌شود عطر زدن براي او جايز است. ولي جايز نيست که عطر بزند و به بازار، که مردها در آنجا هستند برود. پيامبر –صلى الله عليه وسلم- فرموده‌اند: «أيما امرأة أصابت بخوراً فلا تشهد معنا العشاء»، «هر زني که عطر زده است پس با ما در نماز عشاء شرکت نکند» و احاديث ديگري در اين باره نقل شده است، براي اينکه اگر زن از عطر استفاده کند و در مسير مردها و مجالس مردانه مانند مسجد باشد توجه آنها را به خود جلب مي‌کند، در حالي که زن بايد خود را مستور نگه دارد و از خود نمايي پرهيز کند، خداوند مي‌فرمايند: ﴿وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلاَ تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾. (الأحزاب: 33).

«و شما در خانه‌هاي خود بمانيد و همچون جاهليّت نخستين (در ميان مردم) ظاهر نوشيد،  اندام و وسائل زينت خود را در معرض تماشاي ديگران قرار ندهيد».

از مظاهر خودنمايي نشان دادن زيبايي‌هايي مانند صورت و سر و غيره مي‌باشد.[24]

و براي خودداري از اين عمل حديث پيامبر –صلى الله عليه وسلم- کافي است که مي‌فرمايند: «أيما امرأة استعطرت ثم خرجت فمرت على قوم ليجدوا ريحها فهي زانية وکل عين زانية»[25]، «هر زني که عطر بزند، سپس [از خانه] خارج شود و از [کنار] گروهي رد شود تا بوي عطر او را احساس کنند، پس او زنا کار است و هر چشمي که او را مي‌بيند، زناکار است».

[1]- البخاري.

[2]- کتاب «الفتاوى منار الاسلام»، (3/382).

[3]- به کتاب «ضوابط هامه في زينه المرأه»، ص 34، مراجعه شود.

[4]- کتاب «فتاوى المرأه المسلمه»، (2/536).

[5]- به فتواي شيخ ابن عثيمين در کتاب «فتاوي المرأه المسلمه»، (2/536)، مراجعه شود.

[6]- فتواي هيئت عالي افتاء، شماره (21778) در تاريخ 29/12/1421 ه‍. ق.

[7]- کتاب «ضوابط هامه في زينه المرأه»، ص 36.

[8]- منبع سابق ص 36.

[9]- کتاب «فتاوي منار الإسلام»، (3/830).

[10]- کتاب «الفتاوي الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/868).

[11]- منبع سابق (3/869).

[12]- کتاب «فتاوي إسلاميه»، (2/360).

[13]- کتاب «فتاوي المرأه المسلمه»، (1/458).

[14]- أحمد و آلباني آنرا صحيح شمرده است.

[15]- قسمتي از فتواي هيئت عالي افتاء در کتاب «فتاوي اسلاميه»، (1/31)، با کمي تصرف.

[16]- البخاري.

[17]- کتاب «فتاوي المرأه المسلمه»، (2/518).

[18]- کتاب «فتاوي المرأه المسلمه»، (2/530).

[19]- کتاب «فتاوي المرأه المسلمه»، (2/527).

[20]- کتاب «فتاوي المرأه المسلمه»، (2/528).

[21]- کتاب «الفتاوي الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/916).

[22]- منبع سابق (3/916).

[23]- کتاب «الفتاوي الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/912) با اختصار.

[24]- کتاب «الفتاوي الجامعه للمرأه المسلمه»، (3/904).

[25]- أحمد و آلباني آن را حسن شمرده است.

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در پايان

خواهر عزيزم ..... اميدوارم با ذکر اشتباهات شرعي که بسياري از زنان در اين دوره دچار آن مي‌شوند، شما را ناراحت نکرده باشم، و اين اندرزهاي صادقانه را فقط جهت يادآوري آنها براي خواهران مسلمان بيان کرده‌ام. پس خواهرم تلاش کن تا هر امر مخالف شرعي را که در لباس و آرايش دچار آن شده‌اي، ترک کني و اين مطلب را مد نظر قرار دهي که اگر شخصي کاري را به خاطر خداوند ترک کند خداوند جاي گزين بهتري به او مي‌دهد.

زيبايي حقيقي زن عبارت است از ايمان، پايبندي او به دين پروردگار و شرم از اينکه خداوند ـ عزوجل ـ او را در حالت معصيت در هر زمان و مكان ببيند.

وصلى الله وسلم على نبينا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين

وآخر دعوانا أن الحمدلله رب العالمين