وعن أبي أمامة -رضي الله تعالى عنه- قال: قال رسول الله صلى الله عليه
وسلم:
إلى الله، ومنهاة عن الإثم، وتكفير للسيئات، ومطردة للداء عن الجسد أخرجه
الترمذي والحاكم والبيهقي في الشعب.
در ميان نوافل ، ((نماز شب )) جايگاه خاصّي دارد و تاّكيد فراواني كه در آيات قرآن و احاديث درباره آنست ، به مراتب بيش از نمازهاي ديگر مستحب است و به همين جهت ، اولياء خدا بر آن مداومت و مواظبت داشتند و به تهجّد و عبادت نيمه شب مي پرداختند. تا آنجا كه نماز شب را خداوند، بر بنده محبوبش حضرت محمد (صلى الله عليه وسلم ) واجب ساخته و چنين فرمان داده بود:
((ومن اليل فتهجد به نافلة لك ))
بخشي از شب را بعنوان نافله به تهجّد بپرداز و سحرخيزي كن .
قرآن ، در توصيف كساني كه نيايشگران شب واهل نمازشب اند، مي فرمايد:
((المستغفرين بالا سحار))
استغفاركنندگان در سحرها.
((والذين يبيتون لربهم سجدا وقيما))
آنان كه در حال سجود و قيام ، براي خدا شب زنده داري مي كنند.
((كانوا قليلا من اللّيل ما يهجعون ))
مردان خدا، مقدار كمي از شب را مي خوابيدند.
در آيه ديگر مي خوانيم : مردان خدا براي انجام نيايش سحرگاهان و نماز شب ، از بستر گرم فاصله مي گيرند و به نماز شب مشغول مي شوند، پاداش آنان ، غير از بهشت و حوريان و... چيزهايي است كه خداوند برايشان ذخيره كرده كه موجب روشني ديدگانشان است :
((فلا تعلم نفس مآ اّخفي لهم من قرة اّعين ))
از اين رو، نماز شب ، مورد عنايت تمام انبياء بوده
وفرمودند: ((شرف المومن صلاته باليل )
4شرف مومن به نماز شب اوست .
|
فوائد و أحكام عن شهر صفر |