
در فضيلت تسبيح(سبحان الله گفتن)
و تحميد(الحمدالله گفتن)
و تهليل(لا اله الا الله گفتن)
و تكبير(الله اكبر گفتن).
ابن مسعود (رضى الله عنه) روايت مى كند كه :
رسول اكرم (صلى الله وعليه وسلم ) فرمودند:
((لقيت إبراهيم ليلة أسرى بي فقال يا محمد
أقرئ أمتك منى السلام وأخبرهم
أن الجنة طيبة التربة عذبة الماء وأنها قيعان
وأنَّ غراسها سبحان الله والحمد لله ولا إله إلا الله والله أكبر)).
[ترمذى وحسنه الألباني].
در شب معراج ابراهيم u را ديدم كه فرمودند:
سلام من را به امت خود برسان و بگو كه بهشت،
خاكي پاك و تميز دارد، و آبش شيرين است،
و زمينش سفيد و هموار است،
وكشتزارش گفتن :
سبحان الله، والحمد لله، ولا إله إلاَّ الله، و الله اكبر مى باشد.
رسـول اكرم (صلى الله عليه وسلم )
نمازهاي صبح و عصر را به فضيلت ويژه اي اختصاص داده است
و آن را البردين (دو طرف روز يعني: اول و آخر آن) ناميده است
. أبو موسي اشعري (رضي الله عنه)
از رسول اكرم (ص) روايت مى كند
كه آن حضرت فرمودند:
((من صلي البردين دخل الجنة)). [متفق عليه].
هر كس كه دو نماز صبح و عصر را با جماعت بخواند،
وارد بهشت مى شود.

رسول اكرم (صلى الله عليه وسلم )
دعايي را براي طلب مغفرت به سيد الاستغفار وصف نموده
و آن را عاملي از عوامل ورود به بهشت دانسته است.
اي برادر مسلمان!
آن را حفظ كن و ورد صبح و شام خود بگردان.
شداد بن اوس (رضي الله عنه )
از رسول اكرم (صلى الله عليه وسلم) روايت مى كند
كه پيامبر اكرم (صلى الله عليه وسلم ) فرمودند:
سيد الاستغفار عبارت است از اين كه بگويد:
((اللهم أنت ربى لا إله إلاَّ أنت، خلقتنى وأنا عبدك وأنا علي
عهدك ووعدك ما استطعت، أعوذ بك من شر ما صنعت، أبوء لك
بنعمتك علىّ وأبوء بذنبى فاغفر لى، فإنَّه لا يغفر الذنوب إلاَّ
أنت)).
[بخارى].
هر كس در هنگام روز، اين دعا را به طور يقين بگويد
و پيش از آغاز شب بميرد،
از اهل بهشت است،
و كسي كه آن را شب از روي يقين بگويد
و پيش از صبح بميرد، از اهل بهشت است.

ازگنجينه هاي بهشت، گفتن (لا حول ولا قوه إلاَّ بالله) است.
أبو موسي الأشعري (كه خداوند از او خوشنود باد )
روايت مي كند :
كه رسول اكرم (صلى الله عليه وسلم ) فرمود :
((ألا أدلك علي كنـز من كنوز الجنة؟ فقلت
بلي يا رسول الله قال: قل: لا حول ولا قوة إلاَّ بالله)).
[متفق عليه].
آيا تو را از گنجي از گنج هاي بهشت با خبر سازم؟ گفتم: بلي
اي رسول خدا! فرمود: بگو: (لا حول ولا قوه إلاَّ بالله).
﴿وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ
دَاخِرِينَ﴾[1].
پروردگار شما میفرمايد: مرا بخوانيد، تا دعاى شما را اجابت نمايم، کسانى که از عبادت
من تکبر مى ورزند به زودى با ذلّت و خوارى وارد دوزخ میشوند.
﴿وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي
وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ﴾[2].
هنگامیكه بندگانم از تو دربارهى من سؤال كنند بگو: من نزديکم، و دعاى دعا کننده را
هنگامیكه مرا میخواند اجابت میكنم، بنابراين بايد بندگان من دعوت مرا بپذيرند و به
من ايمان آورند تا راه خود را بيابند و به مقصد برسند.
رسول الله –صلى الله عليه وسلم- میفرمايند:
«الدُّعَاءُ هُوَ الْعِبَادَةُ»،
﴿وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ﴾»[3].
دعا همان عبادت است، پـروردگارتان میفـرمايد: مرا بخوانيد تا دعاى شما را اجابت کنم.
و آنحضرت –صلى الله عليه وسلم- میفرمايد:
«إِنَّ رَبَكُمْ تَبَارَكَ وَتَعَالَى حَييُّ كَرِيْمٌ يَسْتَحِيي مِنْ عَبْدِهِ إِذَا رَفَعَ يَدَيْهِ إِلَيِهِ أَنْ يَرُدَهُمَا
صِفْرَاً»[4].
براستى که پروردگار پربرکت و والامقام شما داراى حياء و صاحب کرم است، و
هنگامیكه
بند
هاش دستهايش را بسويش بلند نمايد،
از بنده خود شرم میكند که دستهايش را خالى
برگرداند.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(1)سوره غافر آيه: 60.
[2] سوره البقره آيه: 186.
[3] أبو داود 2/78، الترمذي 5/211، ابن ماجه 2/1258.
[4] أبو داود 2/78، الترمذي 5/557، ابن ماجه 2/1271.

مسلما خيلى اورا دوست دارد ،
واز بندگان صالح خود قرارش خواهد داد .
از جمله اين طاعات مشغول كردن زبان بياد وذكر الله است .
واز بهترين ذكر ها همان كلمه استغفار ،
بمعنى رجوع و برگشت بسوى الله است .
لذا كسى كه توفيق اين ذكر را لايق باشد،
مسلما پاداشت بزرگى برايش در دنيا قبل از آخرت
در نظر گرفته شده است :
كه همانا رهايى از هم وغم
وآسانى وسهولت در كارها و
وروزى ورزق از جائى كه
گمانش هم نرفته است .
لفظ استغفار :
(استغفر الله ) ويا
(استغفرالله وأتوب اليه )
